31-08-07

Zwart gat

Mijn vrouw is weg.


Ik heb veel leed gehad,
want mijn vrouw heeft me verlaten.
Ik was bang voor het zwarte gat.
Ik was in alle staten.
 

Maar ik heb een nieuw vriendinnetje.
Nu is alles weer oké.
Het is een negerinnetje.
Dat zwarte gat valt best mee.

21:30 Gepost door ivan in Gedicht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-07-07

Niets blijft duren, tenzij ...

NIETS BLIJFT DUREN

Niets blijft duren

niet de vuren

niet de muren

van het ouderlijk huis

 

niet de kinderen in de straat

niet de vrienden 's avonds laat

 

niet de tuin in stille pracht

niet mijn zoon die gretig lacht

 

niet de vogels in de bomen

niet de dag die nog moet komen

 

niets blijft duren:

tenzij

die onrust diep in mij

dat onophoudelijk geruis

 

(uit "Gevoelig is mijn huid" (1983)

Gilbert Coghe)

22:20 Gepost door ivan in Gedicht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-06-07

Alles is fragment

Want alles is fragment

Al door het zeggen van het woord
Deelt men, scheidt men en schendt
Het al omvattende, dat men niet kent,
Dat ik aanwezig weet, of alleen maar vermoed,
Dat ik niet uitspreken kan en toch uitspreken moet,
Dat mij beheerst, dat mij gehoorzaamheid gebiedt,
En als ik zoek en luister, dan vind ik het niet.

Eén troost blijft:

Er is in ieder woord een woord,
Dat tot het onuitsprekelijke behoort;
Er is in ieder deel een deel
Van het ondeelbare geheel,
Gelijk in elke kus, hoe kort,
Het hele leven meegegeven wordt.

(Abel Herzberg)

21:30 Gepost door ivan in Gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herzberg |  Facebook |

18-06-07

Voor Leona

Speciaal voor Leona en ter herinnering aan onze gesprekken van gisteren, o.a. over het feit dat niemand zijn / haar lot ontloopt.

De tuinman en de dood
(P.N. Van Eyck)

Een perzisch edelman:

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: 'Heer, Heer, één ogenblik !

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan !' -

Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.

'Waarom,' zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
'Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd ?'

Glimlachend antwoordt hij: 'Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,

Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan'.

31-05-07

Tijd

Tijd

 Tijd - het is vreemd, het is vreemd mooi ook
                                                       nooit te zullen weten wat het is

 en toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder
 dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven


 zoals een pasgeboren kind kijkt alsof het kijkt
 naar iets in zichzelf, iets ziet daar
 wat het meekreeg
       
zoals Rembrandt kijkt op de laatste portretten
 van zichzelf alsof hij ziet waar hij heengaat
 een verte voorbij onze ogen


 het is vreemd maar ook vreemd mooi te bedenken
 dat ooit niemand meer zal weten
 dat we hebben geleefd

 te bedenken hoe nu we leven, hoe hier
 maar ook hoe niets ons leven zou zijn zonder
 de echo's van de onbekende diepten in ons hoofd

 niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
 buiten onze gedachten is geen tijd

we stonden deze zomer op de rand van een dal
om ons heen alleen wind

(Rutger Kopland)

21:39 Gepost door ivan in Gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tijd, rutger kopland |  Facebook |

16-03-07

Formule

03

20:30 Gepost door ivan in Gedicht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-03-07

Woorden en bedoelingen

     'In goede gesprekken richten partijen zich niet tot elkaars woorden, maar tot elkaars bedoelingen.'

18:30 Gepost door ivan in Gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gesprek, goed gesprek |  Facebook |