18-09-09

In de koele aarde

pig

 

Leg mij dan zachtjes
in de koele aarde
nu ik de lengte van de dagen
niet meer hoef te dragen.
Dit lichaam is voorbij,
hoewel nog zwaar van liefde en verlangen.
Maar licht ook als een korrel zand,
die meegenomen door de wind
alle gewicht verliest
om rust te vinden onder stille sterren.
Geef me die vleugels.
Geef me vrij.

Maar herinner mij.
Verberg mijn naam niet
tussen plooien van verdriet.
Bewaar hem als een handvest
of een lied dat door je hoofd blijft spelen.
Zolang ik voort besta in tekens en verhalen,
zolang nog hoor ik bij dit leven.

(Kris Gelaude)

 

 

 

 

18:18 Gepost door ivan in Bezinning | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dood, afscheid, rouwtekst, bezinningstekst |  Facebook |

Zand, boom, marmer en hart

 

pig

 

Als ik je naam
in het zand
had geschreven
hadden de golven hem
na korte tijd uitgewist
Als ik je naam
in een boom
had gegrift
was de schors
met de tijd
vergaan
Als ik je naam
in marmer
had gekapt
was de steen
na veel tijd
gebroken
Maar ik heb je naam
in mijn hart
geborgen en
daar wordt hij
voor de eeuwigheid
goed bewaard.

(Valeer Deschacht)

 

 

03-05-09

Mayonaisepot en koffie

 

pig

Als de dingen in je leven je even allemaal te veel worden; als 24 uur in een dag niet meer genoeg tijd lijkt, denk dan eens aan dit bericht...

 

Een professor stond voor de klas

om een les filosofie te geven.

Hij had een aantal voorwerpen

voor zich liggen.

 

Toen de klas begon,

nam hij zonder iets te zeggen

de lege pot van de mayonaise.

En begon deze te vullen met golfballetjes.

Toen deze hier helemaal mee gevuld was,

vroeg de professor aan zijn studenten

of de pot nu helemaal vol was.

 

Zij antwoordden van wel.

 

Toen nam de professor een doos

met kralen en kiepte deze in de pot.

Hij schudde lichtjes met de pot

en de kralen rolden tussen

de open plekken tussen de golfballetjes.

Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was.

 

Ze gaven weer eenzelfde antwoord:

“Ja, de pot is vol”.

 

De professor nam nu een doos

met zand en kiepte dit zand in de pot

met golfballetjes en kralen.

Natuurlijk vulde het zand

alle ruimte op tussen de

golfballetjes en de kralen.

Weer vroeg de professor aan zijn

studenten of de pot nu vol was.

 

De studenten antwoordden van wel.

 

Van onder het bureau nam

de professor nu twee koppen koffie

en kiepte de hele inhoud van deze

twee koppen koffie in de pot met

golfballetjes, kralen en zand.

De hele inhoud verdween in de pot.

De koffie vulde de ruimte op

tussen het zand.

De studenten begonnen te lachen.

 

"Nu", zei de professor,

“nu wil ik dat jullie deze pot zien

als jullie eigen leven.

Deze pot gevuld met golfballetjes,

kralen, zand en koffie, stelt namelijk

het leven van een mens voor."

"De golfballetjes zijn

de belangrijke dingen in het leven:

je familie, je kinderen, je geloof,

je gezondheid en je favoriete bezigheden.

Dingen die ervoor zorgen dat als er niets

meer op de wereld was dan deze dingen,

je leven toch gevuld zou zijn."

"De kralen zijn de andere dingen

die belangrijk zijn.

Je werk, je huis, je auto.

Het zand, dat staat voor

de kleine dingetjes die

belangrijk voor je zijn."

 

"Als je het zand als eerste

in de pot kiept en hem hiermee vult,

is er geen plek meer

voor de kralen

of voor de golfballetjes.

Dat zelfde geldt ook

voor je eigen leven.

Als je al je tijd en

energie aan de kleine dingetjes

besteedt, dan kun je nooit

meer ruimte hebben voor

de dingen die belangrijk

voor je zijn.

Besteed aandacht

aan de dingen

die belangrijk voor je zijn.

Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek voor je

gezondheid zo nu en dan.

Neem je partner mee uit eten.

Doe nog iets leuks,

er is altijd nog wel ergens

tijd om het huis te poetsen

of de dingen  te repareren."

 

"Zorg eerst voor de golfballetjes,

de dingen die echt het

allerbelangrijkste voor je zijn.

Stel je prioriteiten.

De rest is maar zand."

 

Eén van de studenten

steekt een vinger op

en vraagt waar de twee

koppen koffie in die pot

dan voor zouden moeten staan.

 

De professor lacht en

zegt de student dat ze

daarmee een heel goede

vraag heeft gesteld.

"Ik wilde daarmee alleen

nog maar weer eens aangeven

en bevestigen, dat,

hoe vol je leven ook mag zijn,

er is altijd wel een plekje

om samen met een vriend

of een dierbare

een kopje koffie te drinken."

  

18:36 Gepost door ivan in Bezinning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-02-09

Want wat is sterven anders

Want wat is sterven anders

Want wat is sterven anders dan naakt staan in de wind
en samensmelten met de zon?
En wat is ophouden met ademen anders
dan de adem bevrijden van zijn rusteloze eb en vloed,
opdat hij ombelemmerd oprijst en zich ontvouwt en op zoek gaat naar God?
Alleen wanneer je uit de rivier van stilte gedronken hebt, zul je waarlijk zingen.
En wanneer je de top van de berg bereikt hebt,
pas dan zul je beginnen met klimmen.
En wanneer de aarde je ledematen zal opeisen,
pas dan zul je werkelijk dansen.

(Kahlil Gibran)

20:11 Gepost door ivan in Bezinning | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kahlil gibran, dood, sterven |  Facebook |

25-01-09

Het Hooglied

Overstelp mij met de kussen van je mond,
Want je liefkozingen zijn zoeter dan wijn.
Je zalven zijn heerlijk om te ruiken
En de klank van je naam is als een rijk parfum.
(begin van het Hooglied)

22:15 Gepost door ivan in Bezinning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Einstein, Gandhi en Camara

Albert Einstein zei ooit: “Enkel een leven geleefd ten dienste van anderen is het waard geleefd te worden.”

Mahatma Gandhi zei het als volgt: “De beste manier om jezelf te vinden, is jezelf te verliezen in het dienen van anderen”.

Dom Helder Camara sprak volgende woorden: “Op de laatste dag van ons leven zullen we beoordeeld worden over de wijze waarop wij Christus behandelden in hen die hongerig, dorstig, gekwetst, onderdrukt of benadeeld door het leven moesten.”

14-12-08

Er was eens ...

Er was eens...

(een Italiaans verhaal)


 

Er was eens een koppel met een zoon van 12 jaar, en een ezeltje.

Ze besloten op reis te gaan om de wereld te ontdekken.

Ze vertrokken alledrie, samen met hun ezel.

 

Toen ze in het eerste land aankwamen, hoorden ze de mensen

zeggen : 'Kijk eens naar dat slecht opgevoede jongetje. Hij zit

op de ezel, terwijl zijn arme ouders, die al oud zijn, de ezel moeten

trekken'

Toen zei de vrouw tegen haar man: 'Wij kunnen niet toelaten

dat de mensen zo slecht spreken over onze zoon.'

Haar man liet het jongetje van de ezel komen en hij ging er zelf

op zitten.

 

Toen ze in het tweede land aankwamen, fluisterden de mensen:

'Kijk naar die schaamteloze kerel. Hij laat het jongetje en de arme

vrouw de ezel trekken, terwijl hij op zijn gemakje op de rug van

de ezel zit.'

Toen besloten ze samen dat de vrouw op de ezel zou gaan zitten

terwijl vader en zoon de teugels vasthielden om de ezel mee

te trekken.

 

In het derde land aangekomen, hoorden ze de mensen zeggen:

'Arme man. Nadat hij een hele dag gewerkt heeft, zit zijn vrouw op

de ezel. En het arme kind... wie weet wat hem nog te wachten

staat met zo een moeder.'

Toen besloten ze dat ze alledrie op de ezel zouden gaan

zitten om zo hun tocht verder te zetten.


 
In het volgende land aangekomen, luisterden ze naar wat

de mensen hier te zeggen hadden:

'Maar dat zijn beesten ! Ze zijn méér beest dan de ezel die

hen draagt. Ze zullen die ezel zijn rug breken!'

Toen besloten ze alledrie van de ezel af te komen en gewoon

samen met de ezel verder te stappen.

Maar in het volgende land konden ze hun oren niet geloven

toen de mensen hen uitlachten en zegden: 'Kijk eens naar die

drie idioten. Ze gaan te voet, terwijl ze een ezel hebben die

hen kan dragen.


 

Besluit

Men zal je altijd bekritiseren

en slecht spreken over jou.

En het zal moeilijk zijn iemand te ontmoeten

voor wie je goed zult zijn zoals je bent.

 

Dus

Leef zoals je gelooft dat je moet leven.

Doe wat je hart je zegt... dus wat je zelf wil.

Het leven is een toneelstuk waar we niet hebben

kunnen voor repeteren.

Zing, lach, dans en bemin

en beleef elk moment van je leven zo intens mogelijk,

vóór het doek valt en het toneelstuk eindigt zonder applaus.

(Charlie Chaplin)

 

Men zegt dat :

Er één minuut nodig is om iemand speciaal op te merken,

een uur om hem/haar te appreciëren,

een dag om hem/haar graag te hebben,

maar een heel leven om hem/haar te vergeten.

 

Stuur deze tekst naar de personen die je nooit zult vergeten.

 

Neem de tijd om te leven........

 

Een vriend is een zon die nooit ondergaat !!!!

 

 

15:03 Gepost door ivan in Bezinning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |